'Woman and Child' lijkt even een sterke blik op de Iraanse patriarchale maatschappij - tot de film ontspoort

In dit artikel:

De Iraanse regisseur Saeed Roustayi schetst in Woman and Child het leven van vrouwen die zich voortdurend moeten aanpassen aan verwachtingen binnen gezin, relatie en samenleving. Centraal staat Mahnaz, een verpleegkundige, weduwe en moeder van twee kinderen in Teheran. Ze woont met haar moeder en zus en is verloofd met ambulancechauffeur Hamid, die haar ondanks haar twijfels tot een huwelijk wil bewegen.

Wanneer Hamids behoudende ouders op bezoek komen om de bruiloft te bespreken, mogen zij niet weten dat Mahnaz kinderen heeft. Daarom brengt ze haar dochter Neda en tienerzoon Aliyar tijdelijk onder bij hun grootvader. Die poging om haar leven verborgen te houden krijgt ernstige gevolgen. De personages blijken geregeld anders te zijn dan ze zich voordoen, waardoor de film aanvankelijk een sterke spanning opbouwt.

Roustayi ondersteunt dat effect met een nauwkeurige beeldregie, lange scènes en opvallende zooms. Een energieke passage waarin Aliyar na een gokspel via daken en muren naar zijn eigen school vlucht, benadrukt hoe verschillende werkelijkheden door elkaar lopen.

Volgens de bespreking verliest de film later echter zijn overtuigingskracht door een opeenstapeling van ellende en overdreven dramatische ontwikkelingen. Daardoor verschuift het verhaal van indringende thriller naar soapachtig melodrama. De acteerprestatie van Parinaz Izadyar als Mahnaz en enkele briljante scènes blijven wel overeind.