Waarom het zo enorm lang duurt voordat je in 'Godzilla Minus Zero' het monster zelf ziet
In dit artikel:
In Godzilla Minus Zero, sinds 5 november in de Nederlandse bioscopen, stelt regisseur Takashi Yamazaki de verschijning van Godzilla bewust uit. De film speelt zich af in 1949, wanneer Koichi en Noriko na de Tweede Wereldoorlog hun gezinsleven proberen op te bouwen. Hoewel de oorlog voorbij is, blijven trauma, waakzaamheid en de angst voor een nieuwe ramp aanwezig.
Volgens Yamazaki staat het lange wachten op Godzilla voor de dreiging die al voelbaar is voordat ze zichtbaar wordt. Die dreiging verwijst naar de mogelijke terugkeer van oorlog en naar de blijvende angst voor kernwapens. Godzilla is daarmee niet alleen een filmmonster, maar ook een metafoor voor oorlog en nucleaire vernietiging.
De film onderzoekt daarnaast hoe mensen met eerdere ellende omgaan. Een wetenschapper, gespeeld door Min Tanaka, wordt gedreven door wraak. Yamazaki benadrukt dat wraak gemakkelijk nieuwe wraak veroorzaakt en vraagt zich af of mensen geweld kunnen doorbreken. Individuen kunnen volgens hem vriendelijk zijn, terwijl groepen tot extreem gedrag in staat blijken. Daardoor schuilt het gevaar niet uitsluitend in Godzilla, maar ook in de mens zelf.
Het beeld en geluid in de bioscoop moeten die onderliggende angst voelbaar maken. Toch is niet zeker of de inhoudelijke ambities volledig worden waargemaakt. FilmTotaal-recensent Arjan Welles ziet visuele vooruitgang ten opzichte van Godzilla Minus One, maar is minder enthousiast over de dramatische verwikkelingen. Yamazaki wil uiteindelijk laten zien hoe moeilijk het is om een vreedzaam bestaan op te bouwen wanneer angst en wraak op de achtergrond blijven terugkeren.
Vandaag Inside: Wilfred Genee confronteert Merel Ek In de Wandelgangen: 'Zat jij mij gewoon een beetje belachelijk te maken?!'