Van Oscarwonder tot Marvel-machine: regisseuse Chloé Zhao ziet zelf helemaal geen verschil

In dit artikel:

Chloé Zhao verwierf bekendheid met kleinschalige, persoonlijke films als Songs My Brothers Taught Me en The Rider. Met Nomadland brak ze definitief door: de film won Oscars voor beste film en beste regie. Daarna maakte Zhao onverwacht de ruim 200 miljoen dollar kostende Marvel-film Eternals.

Die overstap werd door veel bewonderaars gezien als een botsing tussen haar eigenzinnige stijl en de commerciële Marvel-formule. Eternals kreeg bovendien een zeer slechte ontvangst en werd de eerste MCU-film met een negatieve score op Rotten Tomatoes. Critici prezen nog wel Zhao’s visuele gevoel voor natuur, maar vonden dat haar persoonlijke benadering onvoldoende samenging met de superheldenfilm.

Zhao zelf ervaart dat contrast nauwelijks. Tijdens het Filmfestival van Venetië zei ze dat ze Eternals met veel plezier maakte en dat superheldenfilms niet als minderwaardige kunst moeten worden beschouwd. Toen iemand wees op het verschil met Nomadland, reageerde ze dat beide films volgens haar gaan over mensen in de natuur, dieren en ingewikkelde relaties.

Met Hamnet keerde Zhao gedeeltelijk terug naar een emotioneler en kleinschaliger soort cinema. Hoewel die film opnieuw positief werd ontvangen, zagen sommige critici er een meer gepolijste Hollywoodstijl in. Zhao lijkt die ontwikkeling niet problematisch te vinden: Marvelhelden, nomaden en Shakespeare zijn voor haar verschillende vormen om verhalen over mensen te vertellen.