Recensie 'War Machine'

In dit artikel:

War Machine (2026) is een nieuwe actie-sci-fi van Netflix, geregisseerd door Patrick Hughes en met Alan Ritchson in de hoofdrol als '81', de leider van de laatste lichting rekruten in een keihard special-ops trainingskamp. De film begint in Afghanistan en volgt de groep tijdens een acht weken durende selectie waarbij fysieke uitputting en mentale druk centraal staan. Wat als routinematige selectie begint, kantelt wanneer de rekruten ontdekken dat ze worden opgejaagd door een dodelijke buitenaardse machine.

Hughes, bekend van door-actie-gedreven titels als The Expendables 3 en The Hitman's Bodyguard, zet opnieuw in op spektakel boven subtiliteit. Ritchson is goed gecast en levert een passende fysiek krachtige hoofdrol, ondersteund door namen als Jai Courtney, Esai Morales en Dennis Quaid. Technisch levert de film degelijke actie en visuele effecten af — boven gemiddeld voor een Netflix-productie — maar scenariowerk en dramaturgie blijven achter. Het script van James Beaufort leunt zwaar op oorlogsfilm-clichés (traumaverhaal, trainingsmontage, voorspelbare confrontaties) en kampt met interne inconsistenties; soms worden eigen regels van de film op losse schroeven gezet, waardoor geloofwaardigheid verdwijnt.

Kort gezegd: War Machine biedt genoeg explosies en effecten voor een avondje gedachteloos kijkplezier, maar wie meer wil dan oppervlakkig spektakel zal teleurgesteld zijn door de voorspelbare plotlijnen en zwakke dialogen.