Recensie 'Straw'

In dit artikel:

In de film *Straw* (2025) van regisseur Tyler Perry staat de vraag centraal hoeveel druk een mens aankan voordat hij of zij breekt. Taraji P. Henson schittert als Janiyah Wiltkinson, een alleenstaande moeder uit een achterstandswijk die worstelt met de zorg voor haar epileptische dochter Aria en de financiële stress van twee banen. Wanneer Janiyah net ontslagen is en haar salaris wil ophalen, escaleert haar wanhoop als ze gewapend en met een 'bom' de bank binnengaat, waarna een politie-inzet volgt.

Het verhaal toont intens en rauw acteerwerk, waarbij Henson de emotionele worsteling en geestestoestand van haar personage levensecht neerzet. Tegelijkertijd ontrafelt zich een maatschappelijk kritische laag die actuele thema's als racisme, politiegeweld, de Black Lives Matter-beweging en het gebrek aan empathie voor kwetsbare groepen aan de onderkant van de samenleving belicht. De film toont hoe bureaucratie en onverschilligheid het leven van mensen als Janiyah verder doen ontsporen.

Ondanks dat *Straw* soms minder subtiel is in het uitwerken van zijn boodschappen, is het verhaal doeltreffend en aangrijpend. Het roept herinneringen op aan klassiekers als *Dog Day Afternoon* en *John Q* door de thematiek rondom wanhoop en maatschappelijke druk. Dankzij het sterke scenario en Perry’s strakke regie blijft de film lang nazinderen, een productie die zich naar bioscoopvertoning lijkt te schreeuwen.