Recensie 'Masters of the Universe'

In dit artikel:

Regisseur Travis Knight brengt na meerdere mislukte pogingen een nieuwe liveactionversie van Masters of the Universe naar de bioscoop. In de film keert prins Adam (Nicholas Galitzine) na vijftien jaar op aarde terug naar zijn thuisplaneet Eternia en ontdekt daar dat Skeletor (Jared Leto) het rijk heeft overgenomen. Samen met Teela (Camila Mendes) en wapenmeester Duncan (Idris Elba) moet Adam zijn rol als He-Man onder ogen zien.

Tijdens CinemaCon kondigde Amazon MGM aan jaarlijks één miljard dollar in bioscoopfilms te investeren; Masters of the Universe is de volgende grote franchise waarop de studio inzet na het succes van Project Hail Mary. Voor Knight is dit zijn tweede liveactionfilm sinds Bumblebee; de productie beschikt op papier over een sterke cast en de ambitie om een nieuwe filmreeks te starten.

Kritisch gezien laat de film veel liggen op personagevlak. De jonge Adam krijgt weinig psychologische diepgang: zijn jaren op aarde en de gevolgen daarvan blijven oppervlakkig. Ook Skeletor is weinig meer dan het archetype van de slechterik: uiterlijk en grappen volgen het speelgoed- en stripmateriaal nauwgezet, maar achtergrond en motivaties ontbreken. Die ‘comic-accurate’ benadering resulteert bij meerdere figuren in een speelgoedachtige uitstraling, wat de betrokkenheid niet ten goede komt. Actiescènes weten zelden groot indruk te maken.

Visueel presteert de film beter: de VFX zijn verzorgd en de muziek werkt vaak goed, al kan die soms momenten verzwakken. Fans van de originele He-Man-franchise vinden mogelijk plezier in nostalgische verwijzingen, maar voor veel kijkers blijft het geheel al snel vergetenwaardig. Samengevat: een ambitieus franchise-initiatief met sterke production value en cast, maar met tekortschietende karakterisering en weinig narratieve scherpte.