Recensie 'Kill Bill: The Whole Bloody Affair'

In dit artikel:

Quentin Tarantino brengt zijn eerder opgesplitste Kill Bill nu in de oorspronkelijk bedoelde, langere vorm: Kill Bill: The Whole Bloody Affair, een versie van ongeveer vierënhalf uur die in Amerika vorig jaar uitkwam en vanaf mei 2026 in Nederland te zien is. Tarantino beschouwde de twee losse delen destijds als één film, maar distributeur Miramax vond een vier uur durende bioscooprelease destijds te risicovol, waardoor er Part 1 en Part 2 verschenen.

In de film volgt het verhaal Beatrix Kiddo (The Bride, Uma Thurman), een voormalige huurmoordenaar uit het Deadly Viper Assassination Squad, die na vier jaar coma wraak zoekt op haar ex-baas en minnaar Bill (David Carradine) en de andere leden van de groep. Onder meer O-Ren Ishii (Lucy Liu), Vernita Green (Vivica A. Fox), Elle Driver (Daryl Hannah) en Budd (Michael Madsen) passeren de revue; Beatrix haalt in Okinawa een zwaard van smid Hattori Hanzo.

De Whole Bloody Affair legt nog sterker Tarantino’s liefde voor filmgeschiedenis bloot: verwijzingen naar Sergio Leone, Kurosawa, de Shaw Brothers en filmmakers als Kinji Fukasaku, gecombineerd met schakeringen van componisten als Ennio Morricone en Bernard Herrmann. Deze editie verandert structuur en toon, verlengt onder meer de geanimeerde introductie van O-Ren en toont het bekende gevecht met de Crazy 88 volledig in kleur (waar dat eerder door censuur deels in zwart-wit te zien was). Verder zijn sommige overgangen en intro’s anders.

Voor fans is de bioscoopervaring met een korte intermission halverwege aan te raden; Tarantino’s mix van martial arts, rauwe actie en humor blijft volgens de recensie bijzonder onderhoudend — en blijf zitten tot na de aftiteling voor extra details.