Recensie 'Hamnet'

In dit artikel:

Chloé Zhao is na vier jaar terug in de bioscoop met Hamnet (2025), een prijsbekroonde film die zich afspeelt in het Engeland van de zestiende eeuw en losjes aansluit op het leven rond William Shakespeare. Paul Mescal speelt Will, Jessie Buckley is Agnes — een kruidenbekwame moeder over wie in het dorp geruchten over heksachtigheid circuleren — en hun gezin wordt verscheurd wanneer hun zoon Hamnet aan de pest sterft.

Zhao gebruikt de natuur als een stil, bepalend element; het bos functioneert bijna als een personage en vormt de achtergrond van Agnes’ werk en innerlijke kracht. De film opent compact en versneld: ontmoeting, huwelijk, kinderen en relatiescheurtjes passeren snel maar blijven toch rustig en filmisch verankerd dankzij Zhao’s regie. Later verlegt de focus naar de elfjarige tweeling Judith (Olivia Lynes) en Hamnet (Jacobi Jupe). Jupe levert een opvallend volwassen en emotioneel rijk spel en de cruciale scènes rond Judiths ziekte en Hamnets reactie zullen kijkers sterk verdelen — wie erin meegaat raakt diep, wie niet overtuigd raakt heeft weinig alternatieven.

Jessie Buckley wordt geroemd voor een rol die haar kandidatenstatus voor prijzen bevestigt; ook Noah Jupe maakt indruk in zijn beknopte, maar memorabele rol. De film voelt authentiek in de manier waarop rouw en gezinsleven worden getoond, al laat de historische precisie op sommige punten ruimte voor interpretatie en kunnen kijkers zonder kennis van Shakespeares leven het einde lastig plaatsen. Muziek blijft subtiel aanwezig en breekt pas in het slot volledig los om het drama te versterken.

Eindoordeel: Hamnet voldoet grotendeels aan de hoge verwachtingen — geen onbetwiste meesterwerk, maar zeker een van de beste films van het jaar voor wie Zhao vanaf het begin weet mee te nemen.