Recensie 'Colisión'

In dit artikel:

In *Colisión* (2026) verplaatst regisseur Daniel Sánchez Arévalo het verhaal naar Madrid in 2013, tijdens de Spaanse economische crisis. Een bankoverval door corrupte politieagenten loopt vrijwel direct uit de hand wanneer hun vluchtauto door een busje wordt geraakt en over de kop slaat. De daders moeten vervolgens zelf het onderzoek naar de overval leiden, waardoor een web van leugens, verraad en paranoia ontstaat.

De film volgt meerdere personages, onder wie rechercheur Carla Mencia, forensisch medewerker Tomás, vader en zoon Raúl en Pedro, en bankier Ernesto, die tijdens de overval aanwezig is. Via flashbacks, wisselende perspectieven en verschillende mogelijke scenario’s toont Arévalo zowel de gebeurtenissen voor als na de crash. De montage voert de chaos geleidelijk op en maakt gebruik van het zogenoemde ‘sliding doors’-effect: kleine keuzes leiden tot andere uitkomsten.

Hoewel Arévalo vooral bekend is van komedies en drama’s, gebruikt hij zijn aandacht voor karakterontwikkeling en menselijke relaties ook in deze eerste uitgesproken actiefilm. Daardoor is *Colisión* meer dan een heistfilm: de personages worden psychologisch uitgediept en veranderen voortdurend van betekenis binnen het verhaal. De met prijzen bekroonde cast, met onder anderen Laia Costa en Tamar Novas, overtuigt volgens de bespreking in die complexe rollen.

De film roept bovendien kritiek op de hebzucht van banken en vastgoedbedrijven, die tijdens de crisis vooral gewone burgers trof. Het einde kan onbevredigend overkomen, maar laat ook ruimte voor interpretatie. Daardoor blijft de film na de aftiteling nog doorwerken en onderscheidt hij zich als een eigenzinnige, originele productie buiten Hollywood.