Recensie 'Carrie'

In dit artikel:

Prime Video brengt met *Carrie* (2026–) een nieuwe serieversie van Stephen Kings beroemde verhaal, gemaakt door Mike Flanagan. Carrie White groeit geïsoleerd op bij dominante ouders en wordt na de dood van haar vader gedwongen de buitenwereld in te gaan. Op school krijgt ze te maken met pesterijen, terwijl ze haar mysterieuze telekinetische krachten probeert te begrijpen.

Flanagan gebruikt acht afleveringen om het verhaal uit te breiden en de personages meer diepgang te geven. Summer H. Howell krijgt ruimte om Carrie neer te zetten als een kwetsbaar en herkenbaar meisje, terwijl ook de andere personages uitgebreider worden uitgewerkt. De bewerking is aangepast aan de huidige tijd, met online pesterijen, sociale media en de angst voor school shootings als nieuwe elementen.

Die moderne invulling en de langzaam opgebouwde woede van Carrie werken overtuigend. Tegelijkertijd voelt het oorspronkelijke, eenvoudige verhaal uitgesmeerd over acht afleveringen van ruim 45 minuten. Het tempo is vaak laag en hoewel de spanning toeneemt, raakt de serie geregeld aan verveling. Bovendien is *Carrie* opvallend weinig eng. De serie is daardoor een sterke en verslavende moderne bewerking, maar mist uiteindelijk genoeg horror en vaart om voortdurend te blijven boeien.