Recensie 'Backrooms'

In dit artikel:

YouTube‑fenomeen Kane Parsons — pas 20 jaar — maakte met Backrooms (2026) zijn eerste bioscoopfilm, gebaseerd op het virale internetconcept van eindeloze, verlaten kantoorruimtes. In de film ontdekt meubelverkoper Clark (Chiwetel Ejiofor) in de kelder van zijn winkel een portaal naar die labyrinth‑achtige wereld. Zijn therapeute Mary (Renate Reinsve) probeert hem terug te halen terwijl iets ongrijpbaars in die andere realiteit voortdurend op de rand van zichtbaarheid blijft hangen. De film onderzoekt thema’s als isolement, achterdocht en de angst voor het onbekende, ondersteund door een onheilspellende score van Edo Van Breemen.

A24 investeerde in Parsons’ regiedebuut — met een geschat budget rond de 10 miljoen dollar en een cast met onder meer Oscargenomineerde talenten — en speelt daarmee in op de bestaande hype: Parsons’ oorspronkelijke Backrooms‑serie op YouTube behaalde meer dan 300 miljoen views. Die online reputatie legt meteen hoge verwachtingen neer voor zijn lange film.

Artistiek valt vooral de eerste akte op: sterke karakteropbouw, een verfrissende benadering van de found‑footageconventies en een zintuiglijke, beklemmende sfeer die nog lang nazindert. Naarmate de film vordert temperen ritme en spanning; de tweede akte geeft ruimte aan Mary’s personage maar roept ook de vraag op hoeveel die extra verdieping daadwerkelijk bijdraagt. Wanneer ook zij de Backrooms betreedt verschuift de focus naar het ontrafelen van het mysterie, maar antwoorden blijven schaarser dan sommige kijkers zullen wensen.

Parsons hergebruikt bekende horror‑troeven zonder ze te kopiëren, en levert met relatief weinig traditionele jump scares toch vrijwel constant opgebouwde spanning. Tegelijk kiest hij bewust voor veel onbeantwoorde vragen en een niet helemaal gesloten einde — een keuze die het verhaal openlaat voor interpretatie en mogelijke vervolgen, maar niet iedereen tevreden zal stellen. Al met al toont Backrooms Parsons’ veelbelovende regietalent: een indrukwekkende start die op sommige punten niet helemaal het hoge niveau van de openingsfase vasthoudt, maar wel een nieuwe stem in het genre vestigt.