Oscarwinnaar Paul Thomas Anderson benoemt zijn "grootste inspiratiebron"

In dit artikel:

Afgelopen weekend won Paul Thomas Anderson zes Oscars voor zijn film One Battle After Another, waaronder die voor Beste Film en Beste Regisseur. Het is de eerste keer dat een van zijn films tijdens de Oscars zo’n doorbraak maakt, hoewel hij in het verleden al meerdere keren werd genomineerd. De erkenning markeert een mijlpaal voor een regisseur die al decennialang als één van de voornaamste stemmen van zijn generatie wordt gezien.

Anderson bouwde zijn reputatie op met vroege titels als Hard Eight en Boogie Nights, films die hem aanvankelijk vergeleken deden worden met grootheden als Robert Altman en Martin Scorsese. In interviews zei hij dat zulke vergelijkingen soms “een beetje gênant” waren: enerzijds vleiend, maar anderzijds ook prematuur voor een beginnende maker. In de loop van zijn carrière ontwikkelde hij echter een eigen signatuur — van de psychologische lagen in Magnolia tot het meedogenloze There Will Be Blood, het ongrijpbare Inherent Vice en het coming-of-age-karakter van Licorice Pizza — waardoor zijn werk moeilijk nog direct met anderen te rijmen valt.

Hoewel Anderson zich los heeft gemaakt van die vroege vergelijkingen, noemt hij nog altijd invloedrijke filmmakers als inspiratie. Hij wees Jonathan Demme aan als zijn grootste hedendaagse voorbeeld en noemde uit het verleden ook Orson Welles en François Truffaut. De combinatie van uiteenlopende genres en een herkenbare regiestem is ook zichtbaar in zijn prijswinnende One Battle After Another, die hem nu internationale erkenning in de vorm van Oscars heeft opgeleverd.