Netflix verfilmde een verhaal dat compleet verzonnen lijkt, maar de werkelijkheid is nog vreemder

In dit artikel:

De Netflix-documentaire *A Child of My Own* van de Mexicaanse regisseur Maite Alberdi reconstrueert een strafzaak uit 2009 rond Eleonor Alejandra Marín Mendoza. Alejandra verlangde sterk naar een kind, maar kreeg na meerdere miskramen steeds meer te maken met druk van haar man en schoonfamilie. Na haar derde miskraam deed ze maandenlang alsof ze nog zwanger was. Toen haar verzonnen uitgerekende datum voorbij was, nam ze in juni 2009 een pasgeboren baby mee uit een ziekenhuis in Mexico-Stad. Alejandra verklaarde dat ze toestemming van de moeder had gekregen, maar werd veroordeeld tot dertien jaar en vier maanden cel.

Alberdi vertelt het verhaal aanvankelijk via gespeelde scènes die zijn gebaseerd op Alejandra’s herinneringen. De theatrale beelden, met veel roze en geïdealiseerde voorstellingen van moederschap, geven vooral haar versie van de gebeurtenissen weer. Halverwege schakelt de documentaire over naar interviews met betrokkenen en deskundigen, rechtbankdocumenten en andere feiten die haar relaas ter discussie stellen.

Daarbij krijgt ook Mayra, de biologische moeder van de baby, nadrukkelijk een stem. Zij ontkent dat ze haar dochter vrijwillig heeft afgestaan en biedt daarmee een sterk afwijkend perspectief. De film draait zo niet alleen om de bizarre misdaad, maar ook om de vraag hoeveel begrip er kan zijn voor de omstandigheden van een dader zonder het slachtoffer uit het oog te verliezen. De documentaire werd positief ontvangen en heeft op Rotten Tomatoes een score van 81 procent.