Netflix dacht voor goud te gaan, maar faalde hopeloos en bleef achter met een film voor grote sterren

In dit artikel:

The Laundromat (2019), geregisseerd door Steven Soderbergh en door Netflix in het najaar uitgebracht, had op papier alles om een awardsfavoriet te worden: een topcast met Meryl Streep, Gary Oldman en Antonio Banderas en een verhaal dat zich baseert op de Panama Papers. De film probeert het wereldwijde schandaal rond belastingontwijking, brievenbusfirma’s en verborgen vermogen toegankelijk te maken via meerdere verhaallijnen. Streep speelt een vrouw die na een persoonlijk drama stuit op de smerige mechanismen achter haar verzekeringszaak; Oldman en Banderas fungeren als gladde vertellers die het publiek langs voorbeelden van moreel verval leiden.

Waar de materie munitie biedt voor een bittere satire, raakt The Laundromat verstrikt in zijn eigen stijlkeuzes. Soderbergh experimenteert met het doorbreken van de vierde wand, korte sprongen tussen verhalen en donkere humorelementen, maar die vormzucht ondermijnt de emotionele scherpte. Kritieken waren overwegend lauw en de film oogstte weinig prijzen, waardoor Netflix’ poging voor prestige ditmaal miste. Ter vergelijking viel Soderberghs kleinere, op een iPhone geschoten High Flying Bird datzelfde jaar juist als frisser en preciezer op — wat The Laundromat’s status als teleurstelling alleen maar benadrukt. Ondanks belangrijke thema’s blijft de film daardoor meer willen imponeren dan echt overtuigen.