Netflix heeft mijn avond verpest: De nieuwste grote Netflix-film 'The Rip' is ronduit slecht!

In dit artikel:

Ik zag The Rip vandaag op Netflix en was diep teleurgesteld: ondanks de grootste namen — Matt Damon en Ben Affleck — levert de film volgens de recensent nauwelijks meer dan betaalbare streamingcontent en geen volwaardige bioscoopervaring. Visueel voelt het slecht afgewerkt: montage, belichting en decors ogen goedkoop en halen de impact uit scènes waar juist uitstraling nodig was.

Het scenario wordt als onnodig ingewikkeld ervaren, met grote plotgaten en onlogische wendingen die voorkomen dat er echte diepgang of samenhang ontstaat. Daardoor blijft de film steken in losse, weinig memorabele momenten in plaats van een overtuigend geheel. De schrijver ziet hierin een herkenbaar patroon bij Netflix‑producties met veel sterren en budget, en noemt titels als The Gray Man en Triple Frontier als voorbeelden waar marketing meer opviel dan filmkunst.

Qua ontvangst staat The Rip op Rotten Tomatoes met een verrassend hoge 83% (certified fresh), terwijl de IMDb‑score van 6,9 volgens de auteur realistischer is — en zelfs nog aan de hoge kant. Het slot van de film wordt beschreven als futloos: de twee hoofdrolspelers zitten zwijgend naast elkaar, een traag en weinig bevredigend einde dat de teleurstelling bekrachtigt.

Kort gezegd: een gemiste kans waarin sterrencast en verwachtingen niet overeenkomen met de uitvoering. Als context: dit valt binnen een bredere discussie over streamingplatforms die veel investeren in bekende namen maar niet altijd in regie, script en filmische finesse.