'Mama'ku' toont een moeizame, maar aangrijpende toenadering tussen moeder en dochter

In dit artikel:

Mama’ku portretteert op intieme wijze een moeder en dochter die samen naar Indonesië reizen; de film werkt als een dubbelportret waarin hun relatie en achtergrond langzaam ontvouwen. Wat opvalt zijn de fraai opgenomen dansscènes die de film regelmatig doorspekken en dienen als visuele en emotionele tegenhanger van de meer documentaire momenten. Door die choreografieën en reisbeelden krijgt het verhaal extra lagen: het gaat niet alleen om fysieke terugkeer, maar ook om het verkennen van identiteit, familiebanden en gedeelde herinneringen. De bespreking is geschreven door een filmredacteur van de Volkskrant.