Kippenvel bij de moonwalk, maar soms wil je bij het kijken naar 'Michael' een hand voor je ogen slaan

In dit artikel:

De biopic Michael over de van kindermisbruik beschuldigde ‘King of Pop’ Michael Jackson wekt tegelijk grote muzikale opwinding en diepe ergernis. Enerzijds bezorgen de muziek- en podium scènes pure sensatie; anderzijds zijn veel verhaallijnen zo geromantiseerd dat ze neigen naar heiligverklaring en het verdraaien van historische feiten. Het eind van de film laat kijkers met een reusachtig vraagteken achter: de voorstelling nodigt uit tot bewondering, maar biedt geen duidelijke, verantwoorde afrekening met de misbruikbeschuldigingen.

De kritiek geldt niet alleen voor deze film maar speelt ook in bredere discussies over hoe biopics om moeten gaan met controversiële figuren: wanneer verwordt verbeelding tot witwassen van schadelijk gedrag? De tekst is geschreven door een pop- en gamejournalist van de Volkskrant met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.