In het indrukwekkende 'Omaha' schijnt de zon uitbundig, maar je voelt aan alles dat er iets ernstig mis is

In dit artikel:

In *Omaha*, het speelfilmdebuut van regisseur Cole Webley, volgt de kijker een vader die in alle haast met zijn kinderen naar Nebraska rijdt. De reis krijgt al snel een onrustige en geheimzinnige lading, maar omdat het verhaal vooral wordt gezien door de ogen van zijn jonge dochter, blijft lang onduidelijk wat er precies speelt en waarom de vader zo gehaast is.

Die keuze voor kindsperspectief maakt de film niet alleen mysterieus, maar ook emotioneel afstandelijk: de gebeurtenissen worden wel meegemaakt, maar niet volledig verklaard. Daarmee lijkt Webley te mikken op spanning en interpretatie, in plaats van op een heldere reconstructie van de situatie.