Het natste en smerigste droomproject van David Fincher ('Fight Club') voor Disney ontspoorde volledig en kwam er uiteindelijk nooit

In dit artikel:

David Fincher, een van de bekendste regisseurs van zijn generatie (regiedebuut Alien 3, doorbraak met Se7en en later onder meer Fight Club, Zodiac en The Social Network), werkte begin jaren 2010 lange tijd met Disney aan een nieuwe verfilming van Jules Vernes 20,000 Leagues Under the Sea. Fincher wilde terug naar het oorspronkelijke verhaal: een somber, nat en steampunkachtig avontuur rond professor Aronnax, zijn assistent Conseil en harpoenier Ned Land, die ontdekken dat het vermeende zeemonster een geavanceerde onderzeeër, de Nautilus, is — bestuurd door Captain Nemo, in het boek een Indiase prins die zich verzet tegen het Britse kolonialisme.

Volgens Fincher begonnen de gesprekken al rond 2009, maar al snel botsten zijn artistieke ambities met de wensen van Disney. Hij wilde het politieke en anti-imperialistische aspect van Nemo benadrukken en een rauwere, minder gepolijste toon hanteren; Disney stelde dat het verhaal commercieel veilig en voorspelbaar moest zijn, met minder expliciete aandacht voor die thema’s. Fincher zei dat hij niet wilde doen alsof en dat hij niet wilde dat studio’s pas bij de première zouden ontdekken wat zij hadden gefinancierd. Uiteindelijk besloot hij de ontwikkeling stop te zetten en zijn energie te steken in Gone Girl (2014).

De zaak illustreert de spanningen tussen Finchers auteursperspectief — volledige controle over toon en inhoud — en de studio-eisen van Disney, die eerder al succesvol produceerde met de bekende 1954-versie van Vernes roman. Finchers versie bleef daardoor op papier: een ambitieus, meer politiek geladen herschepping van een klassiek avontuur die volgens hem niet verenigbaar was met de commerciële garanties die Disney vroeg.