'Her Private Hell' van 'Drive'-regisseur: wederom een schot in de roos of toch een flinke misser?

In dit artikel:

Nicolas Winding Refn keert na tien jaar terug naar de bioscoop met Her Private Hell, zijn eerste film sinds lange tijd. Het verhaal speelt zich af in een futuristische metropool die door een mysterieuze mist wordt overspoeld. Een jonge vrouw zoekt er naar haar vader, terwijl haar verhaal samenkomt met dat van een Amerikaanse soldaat die zijn dochter probeert te redden.

De sciencefictionhorror bevat veel elementen die kenmerkend zijn voor Refn: neon, geweld, vreemde personages en een nadruk op sfeer. De regisseur maakte de film na een bijna-doodervaring als gevolg van ernstig hartfalen en beschouwde het project als een creatieve wedergeboorte.

Hoewel recensenten de hypnotiserende beelden, kleuren en atmosfeer waarderen, krijgt de film harde kritiek op het verhaal. Op Rotten Tomatoes staat Her Private Hell na 104 recensies op 40 procent; het publiek geeft de film 36 procent. Ter vergelijking: Refn’s Drive uit 2011 heeft daar een criticusscore van 93 procent. Wie op een nieuwe, toegankelijke misdaadfilm in die stijl hoopte, zal waarschijnlijk teleurgesteld zijn: Her Private Hell sluit volgens de reacties eerder aan bij het abstractere Only God Forgives en The Neon Demon, waarin stijl duidelijk boven inhoud wordt geplaatst.