'Gladiator' werd een wereldhit, maar historici zagen een groots verhaal vol verzonnen feiten

In dit artikel:

Ridley Scotts film Gladiator uit 2000 maakte het Romeinse Rijk opnieuw populair, maar is geen betrouwbare historische reconstructie. Russell Crowe speelt generaal Maximus, die na een machtsstrijd tot slaaf wordt gemaakt en als gladiator wraak wil nemen op keizer Commodus. Maximus is een fictief personage; ook de machtswisseling en zijn verlangen naar een terugkeer van de Romeinse Republiek zijn grotendeels verzonnen.

Commodus en zijn vader Marcus Aurelius bestonden wel. Marcus Aurelius stierf in 180 na Christus een natuurlijke dood, waarna Commodus keizer werd. Hij regeerde tot 192, toen samenzweerders hem vermoordden. De film sluit wel aan bij het Romeinse leven doordat gladiatorengevechten populair waren en veel vechters tot slaaf waren gemaakt. Gladiatoren stierven echter niet automatisch, omdat hun opleiding duur was en organisatoren hen doorgaans wilden behouden.

Ondanks de historische fouten werd Gladiator een groot succes. De film, met ook Joaquin Phoenix en Connie Nielsen, kostte ongeveer 103 miljoen dollar en bracht wereldwijd circa 465 miljoen dollar op. Crowe won een Oscar voor zijn rol. Historicus Allen Ward noemde de film daarom zowel een van de beste als een van de slechtste historische films: het epos wekt belangstelling voor de oudheid, maar verspreidt ook hardnekkige mythes. De dramatische vrijheid maakte Gladiator invloedrijk en meeslepend, maar verhult dat de echte Romeinse politiek al complex en gewelddadig genoeg was.