Gisteren zag ik eindelijk 'Supergirl' op HBO Max en er is één ding dat ik compleet niet snap

In dit artikel:

De bespreking van *Supergirl* is gemengd. De film van regisseur Craig Gillespie is volgens de auteur geen sterke superheldenfilm, maar vermaakt meer dan verwacht doordat hij aanvankelijk probeert een afwijkend en persoonlijker ruimteavontuur te bieden. De buitenaardse werelden, vreemde personages en ruimtepiraten doen sterk denken aan *Guardians of the Galaxy*, al zijn ze in *Supergirl* rauwer en groezeliger uitgewerkt.

Milly Alcock wordt gezien als een uitstekende keuze voor Kara Zor-El. Dankzij haar charme en eigenheid voelt Supergirl niet aan als een simpele vrouwelijke kopie van Superman. Ook de setting en de ruwere sfeer bieden volgens de bespreking potentie.

Tijdens de grote actiescènes valt de film echter terug in een vertrouwd patroon van het oude DC Extended Universe. Overvolle CGI, enorme digitale omgevingen en steeds grotere gevechten maken de film volgens de auteur chaotisch en gedateerd. Dat is extra opvallend omdat Gillespie met *I, Tonya* en *Cruella* eerder films maakte met een veel duidelijkere eigen stijl.

De bespreking vraagt zich af hoeveel creatieve vrijheid Gillespie kreeg van Warner Bros. en het bredere DC-universum. Hoewel James Gunn eerder liet zien dat superheldenfilms ook zonder voortdurende escalatie kunnen werken, kiest *Supergirl* uiteindelijk opnieuw voor meer explosies en spektakel. De auteur hoopt daarom dat Gunns *Man of Tomorrow*, gepland voor zomer 2027, meer terughoudendheid toont: minder digitale chaos en vernietiging, en meer ruimte voor een onderscheidend verhaal.