Gister werd ik diep geraakt door de ontluisterende film 'Io Capitano', en ik dacht meteen: waar maken wij ons druk om?

In dit artikel:

Io Capitano is een ontnuchterend drama van de Italiaanse regisseur Matteo Garrone over twee jonge neven uit Senegal die hun geluk in Europa zoeken. De film volgt hun gevaarlijke tocht over de Sahara en langs mensensmokkelaars, en toont zonder opsmuk hoe kwetsbaar en waardeloos een mensenleven kan worden tijdens zo’n reis. Seydou Sarr en Moustapha Fall leveren indringende acteerprestaties; hun groeiende angst en uiteindelijke wanhoop vormen het hart van het verhaal.

Garrone kiest weinig expliciet moreel commentaar, maar dwingt de kijker wél tot reflectie: hoe moeten westerlingen kijken naar hun eigen zorgen tegenover de levenskeuzes van migranten, en wat zeggen die reizen over grensbeleid en ongelijkheid? De film wordt internationaal bejubeld — een score van 96% op Rotten Tomatoes, lof van recensenten en meerdere prijzen in Venetië — en sleepte nominaties binnen voor onder meer de Academy Awards, Golden Globes en European Film Awards.

Beschikbaar op Videoland, is Io Capitano een rauwe, confronterende kijkervaring die je nog lang bijblijft en gesprekken over migratie en verantwoordelijkheid op scherp zet.