Een greep uit de beste paasfilms volgens MovieMeter: van rockopera tot psychologisch drama

In dit artikel:

Met Pasen in zicht bespreekt het artikel vijf opvallende filmverfilmingen van het paasverhaal, gerangschikt op basis van MovieMeter-scores. Centraal staat telkens de kruisiging en opstanding van Jezus, maar elke regisseur kiest een eigen invalshoek.

Bovenaan prijkt Pier Paolo Pasolini’s Il Vangelo secondo Matteo (1964): een sobere, bijna documentaireachtige bewerking die letterlijk uit het Mattheüsevangelie citeert en met de onervaren Spaanse student Enrique Irazoqui in de hoofdrol. Scorsese’s The Last Temptation of Christ (1988) volgt op nummer twee en duikt psychologisch in Jezus’ innerlijke strijd; Willem Dafoe speelt een protagonist die tussen menselijk verlangen en goddelijke roeping zucht, wat destijds veel verontwaardiging veroorzaakte.

Mel Gibsons The Passion of the Christ (2004) staat derde en concentreert zich op de laatste twaalf uur, met expliciete, rauwe martelscènes en dialogen in Latijn en Aramees — een onconventionele keuze voor Hollywood. Vierde is de rockopera-film Jesus Christ Superstar (1973) van Norman Jewison, gebaseerd op Webber & Rice, waarin Ted Neeley’s Jezus en een jarenzeventig-esthetiek het verhaal, deels door de blik van Judas, in muziek gieten. De lijst sluit af met Risen (2016), een detective-achtige invalshoek: Joseph Fiennes speelt een Romeinse officier die de verdwijning van Jezus’ lichaam onderzoekt en zo de opstanding vanuit sceptisch perspectief belicht.

De titels tonen hoe hetzelfde religieuze onderwerp uiteenlopende filmstijlen en controverses kan opleveren. Welke bewerking spreekt jou het meest aan?