Een echte moord stelde het televisiedebuut van Alfred Hitchcocks 'Psycho' uit
In dit artikel:
De douchescène uit Psycho geldt als een van de meest herkenbare momenten uit de filmgeschiedenis: schril strijkwerk, snelle montage en close-ups vormen samen de beeldspraak bij het omhoog geheven mes dat Marion Crane (Janet Leigh) treft. Psycho, geregisseerd en geproduceerd door Alfred Hitchcock en uitgebracht in 1960, draait om Marion, motelhouder Norman Bates (Anthony Perkins) en diens verstoorde relatie met zijn moeder; het scenario is gebaseerd op de roman van Robert Bloch. Met zijn nadruk op realisme—geen bovennatuurlijke monsters maar de dreiging van een ogenschijnlijk gewone man—legde de film de basis voor veel latere slashers zoals The Texas Chainsaw Massacre en Halloween. Ook de onheilspellende strijkerspartijen van componist Bernard Herrmann droegen sterk bij aan de angstige sfeer.
Toen televisiezenders jaren later uitzendrechten wilden kopen, betaalde CBS 450.000 dollar voor de film. De geplande televisiepremière in 1966 werd echter uitgesteld na een gruwelijke, echte moord: Valerie Percy, dochter van de Illinois-senaatskandidaat Charles H. Percy, werd kort vóór de uitzending thuis neergestoken—twaalf keer—en overleed. Haar moeder Loraine zag na de moord een man naast het lichaam, maar deze blokkeerde haar zicht met een zaklamp en ontsnapte; de dader is nooit geïdentificeerd. Door de sterke, ongemakkelijke overlap tussen de fictieve moord in Psycho en deze reële tragedie besloot CBS de vertoning naar voren uit respect en terughoudendheid te verschuiven.
Uiteindelijk werd Psycho in 1967 alsnog op televisie uitgezonden, maar de douchescène was aanzienlijk ingekort en bewerkt voor uitzending. De zaak-Valerie Percy illustreert hoe film en werkelijkheid elkaar kunnen raken: een klassieke scène die de kijker moest laten huiveren, kreeg een extra, pijnlijke lading toen soortgelijk geweld zich in het echte leven afspeelde. De film blijft echter beschikbaar via verhuur- en streamingdiensten en staat nog altijd bekend om zijn invloed op het horrorgenre en de manier waarop het angst uit alledaagse situaties haalt.