Deze waanzinnige 'Dune'-film had de scifi-wereld voorgoed moeten veranderen, maar werd te groot en kwam er nooit van
In dit artikel:
Alhoewel recente versies van Dune — vooral die van Denis Villeneuve — bewezen dat Frank Herberts roman zich wel degelijk leent voor de bioscoop, bleef een eerdere, veel ambitieuzere poging uit de jaren 70 legendarisch: Alejandro Jodorowsky's nooit-voltooide Dune. Begin jaren 70 kocht een Frans consortium onder leiding van Jean‑Paul Gibon de filmbrechten. Jodorowsky, net bekend van El Topo, werd aangetrokken met het plan niet zozeer een letterlijke adaptatie te maken maar een overweldigende, bijna spirituele filmervaring.
Hij stelde een uitzonderlijk creatief team samen: conceptkunstenaars H.R. Giger, Jean Giraud (Moebius) en Chris Foss, effects‑ontwerper Dan O'Bannon en muzikale plannen variërend van progrockgroepen tot uiteindelijk voorstellen voor Pink Floyd en Magma. Jodorowsky schakelde ook acteurs van grote naam in zijn fantasieën (onder meer Salvador Dalí, Orson Welles, Mick Jagger) en wilde zijn twaalfjarige zoon Brontis als Paul Atreides. Samen met Moebius werkte hij jarenlang aan een omvangrijk storyboardboek met duizenden tekeningen, sets, kostuums en cameravoorschriften — een visueel draaiboek dat later in Hollywood rondging.
De productie ontwikkelde zich tot een monsterproject: de preproductie had al miljoenen opgeslokt en Jodorowsky's scenario zou uitlopen op een film van ongeveer veertien uur. Financiële steun bleek uiteindelijk de genadeklap: na zo'n tweeënhalf jaar ontbrak nog ongeveer vijf miljoen dollar om de begroting rond te krijgen. Studios en investeerders vonden het project te risicovol en moeilijk verkoopbaar, waarna de financiering droogviel en het plan werd stopgezet. Toen de rechten in 1982 vervielen, kocht Dino De Laurentiis ze op en leidde dat tot David Lynchs Dune (1984).
Hoewel Jodorowsky's film nooit werd gemaakt, bleef de invloed groot. Het team verspreidde ideeën en ontwerpers door Hollywood; O'Bannon en Giger droegen later bij aan Alien (1979), Moebius beïnvloedde talloze sci‑fi‑ontwerpen in de jaren 80, en sommige visuele concepten uit het project lijken door te werken in andere blockbusters. De 2013‑documentaire Jodorowsky's Dune reconstrueert die ambitieuze poging en verklaart waarom het project zo mythisch is gebleven: geen voltooiing, maar een blijvende erfenis van creatieve ideeën die de genre‑cinema van de daaropvolgende decennia kleurden.