Deze kille scifi-thriller maakt van moederliefde een beklemmend vraagstuk vol wantrouwen

In dit artikel:

De Australische sciencefictionthriller *I Am Mother* uit 2019 draait om een meisje dat na een onbekende ramp opgroeit in een afgesloten bunker, alleen onder de zorg van een geavanceerde robotmoeder. Die robot is ontworpen om de mensheid opnieuw op te bouwen en voedt haar beschermeling streng en zorgvuldig op, tot plots een gewonde vrouw verschijnt en beweert dat er buiten nog andere mensen leven. Daarmee verschuift de film van een ogenschijnlijk veilige opvoedingssituatie naar een spannend psychologisch conflict over waarheid, controle en vertrouwen.

De film werd geregisseerd door Grant Sputore, met Clara Rugaard, Rose Byrne en Hilary Swank in de hoofdrollen. Na de première op het Sundance Film Festival werd *I Am Mother* internationaal uitgebracht en later wereldwijd op Netflix gezet. Critici reageerden overwegend positief: de film scoorde hoog op Rotten Tomatoes en kreeg vooral waardering voor de beklemmende sfeer, het originele idee en de manier waarop spanning wordt opgebouwd zonder grote actie.

Wat de film extra relevant maakt, is dat hij meer doet dan alleen een toekomstscenario schetsen. Onder het sciencefictionverhaal liggen vragen over wie bepaalt wat goed is voor een ander, hoe ver zorg en controle mogen gaan, en of kunstmatige intelligentie ooit echt kan worden vertrouwd. Daardoor geldt *I Am Mother* als een van de opvallendste originele Netflix-scifi’s van die periode.