Deze iconische film uit de jaren 70 inspireerde Samuel L. Jacksons beroemde monoloog in 'Pulp Fiction'

In dit artikel:

De dreigende Bijbelmonoloog van Samuel L. Jackson als Jules Winnfield in *Pulp Fiction* (1994) geldt als een van de meest iconische filmscènes. In de door Quentin Tarantino geregisseerde misdaadfilm bouwt Jules de spanning langzaam op voordat hij plotseling uitbarst en zijn doelwit angst aanjaagt.

Jackson liet zich voor zijn optreden echter niet inspireren door een vergelijkbare explosieve scène, maar door de ingetogen monoloog van Robert Shaw in *Jaws* (1975). Daar vertelt Shaws personage Quint over de USS Indianapolis en zijn traumatische ervaringen met haaien. Shaw verheft zijn stem nauwelijks, maar juist die rustige, geloofwaardige voordracht maakt het verhaal aangrijpend.

Volgens Jackson leerde hij hierdoor dat één acteur met alleen woorden de volledige aandacht van het publiek kan vasthouden. Een monoloog spelen vindt hij bovendien spannend, omdat de acteur niet op tegenspelers kan leunen om de emotionele lading te dragen. Hoewel de scènes in *Jaws* en *Pulp Fiction* sterk van toon verschillen, bereiken ze hetzelfde effect: ze laten één personage volledig domineren.

*Pulp Fiction*, met onder anderen John Travolta, Bruce Willis en Uma Thurman, won in 1994 de Gouden Palm en kreeg zeven Oscarnominaties. Tarantino en Roger Avary wonnen de Oscar voor het scenario. De film is te bekijken via Prime Video en te huur of te koop bij Pathé Thuis.