Deze film wordt tegenwoordig gezien als een klassieker, maar werd compleet genegeerd toen hij uitkwam

In dit artikel:

De 1975-horror‑musical The Rocky Horror Picture Show van regisseur Jim Sharman, met onder anderen Tim Curry, Susan Sarandon en Barry Bostwick, begon als een bioscoopflop maar groeide uit tot een cultfenomeen. Het verhaal volgt het jonge stel Brad en Janet: onderweg met een lekke band zoeken ze tijdens een storm onderdak in het bizarre landhuis van Dr. Frank‑N‑Furter (Curry), een androgyne wetenschapper die hen onderdompelt in een wereld van seks, rock & roll en excentrieke huisgenoten. Frank‑N‑Furter onthult er zijn creatie, de gespierde ‘Rocky’ (Peter Hinwood), temidden van uitbundige lied‑ en dancescènes.

Hoewel critici de film aanvankelijk grotendeels negeerden of afwezen, ontstond er buiten de recensies een hevige aanhang: nachtelijke vertoningen met publieksparticipatie, kostuums en ‘shadow casts’ maakten van Rocky Horror een levendige subcultuur. Vooral veel LHBTI‑kijkers voelden zich aangetrokken tot de viering van seksuele bevrijding en genderfluïditeit. Filmcriticus Roger Ebert omschreef de release als grotendeels genegeerd en zag het fenomeen meer als een langdurig sociaal experiment dan als een conventionele release.

Tegenwoordig wordt Rocky Horror vaak als klassieker gezien; moderne recensies benadrukken de kleurrijke personages en het meeslepende, anarchistische karakter van de film. De titel blijft invloedrijk als voorbeeld van participerende cinema en als mijlpaal voor queer zichtbaarheid in populaire filmcultuur.