De wereldpremière van 'Fight Club' was werkelijk een nachtmerrie voor iedereen, nu denken we er compleet anders over

In dit artikel:

Toen David Finchers Fight Club in 1999 onthaald werd op het filmfestival van Venetië, resulteerde de eerste vertoning in verwarring en openlijk protest in plaats van applaus. De film, met een productie van circa 63 miljoen dollar en een scherpe aanval op consumentisme en stereotypen van mannelijkheid, was nooit bedoeld als makkelijke blockbuster, maar de nachtelijke screening toonde hoe onprettig het festivalpubliek de mix van zwarte humor en geweld vond: grappen vielen dood, er heerste veel stilte en sommige toeschouwers begonnen te boeën.

Tegelijkertijd zaten hoofdrolspelers Brad Pitt en Edward Norton achterin de zaal ontspannen te lachen — naar verluidt nadat ze samen een joint hadden gerookt — en ervoeren zij de voorstelling heel anders dan de rest. Die kloof tussen makers en publiek maakte duidelijk hoe provocerend en onconventioneel de film was. Norton heeft later aangegeven dat de felle tegenreactie hem juist het gevoel gaf dat ze iets grensverleggend hadden gemaakt.

Fight Club, geregisseerd door Fincher en gebaseerd op het boek van Chuck Palahniuk, wordt sindsdien vaak gezien als een moderne cultklassieker die zijn tijd vooruit was en filmconventies uitdaagde.