De scène die Tom Hanks belachelijk vond: "Ik heb me nog nooit zo dom gevoeld in mijn leven"

In dit artikel:

Na twee opeenvolgende Oscars koos Tom Hanks opnieuw voor een op waargebeurd verhaal: hij vertolkte astronaut Jim Lovell in Ron Howard’s Apollo 13, losjes gebaseerd op het boek Lost Moon dat Lovell meeschreef. In de film, met Bill Paxton als Fred Haise en Kevin Bacon als Jack Swigert, verloopt een poging naar de maan goed tot een zuurstoftank explodeert en de bemanning moet vechten om veilig terug te keren naar de aarde.

Howard en de cast streefden naar maximale authenticiteit: NASA werd erbij betrokken en acteurs maakten gewichtloze scènes in een vliegtuig met verminderde zwaartekracht. Die toewijding leverde niet alleen het inmiddels klassieke filmcitaat “Houston, we have a problem” op, maar ook een ongemakkelijk achter-de-schermenmoment dat Hanks is bijgebleven. Toen de echte Jim Lovell onverwacht op de set verscheen, voelde Hanks zich vernederd toen hij en zijn collega's omhoog en omlaag werden bewogen om gewichtloosheid na te bootsen — het seeing van Lovell die naar hen keek maakte het volgens Hanks bijzonder pijnlijk en absurd.

Apollo 13 kreeg lovende kritieken, negen Oscar-nominaties en won prijzen voor montage en geluid. Voor Hanks blijft, ondanks het succes, vooral die persoonlijke herinnering aan de dag dat authenticiteit hem plotseling ontzettend ongemakkelijk maakte. De film blijft een voorbeeld van hoe streven naar realisme in historische cinema zowel artistieke opbrengst als onverwachte, menselijke momenten kan opleveren.