De makers van het oerdegelijke 'De Gaulle: Résistance' zijn niet bang om met een kritische blik te kijken naar Frankrijk

In dit artikel:

De historische film *De Gaulle: Résistance* behandelt de jaren 1940 tot 1942, vanaf de Franse capitulatie tot de strijd van de Vrije Fransen tegen nazi-Duitsland en het Vichy-regime. Generaal Charles de Gaulle wijkt uit naar Engeland en probeert daar het Franse verzet te organiseren. Parallel volgt de film een jonge Parijzenaar die protesten tegen het collaborerende bewind opzet. Het is het eerste deel van een tweeluik, gebaseerd op de biografie van historicus Julian Jackson.

Simon Abkarian vertolkt De Gaulle als een uitzonderlijk principiële en onverzettelijke militair. Die houding krijgt soms een bijna komische, absurde lading. Regisseur Antonin Baudry, die eerder diplomaat was, brengt het politieke machtsspel overtuigend in beeld, maar legt de strategische ontwikkelingen in Afrika aanvankelijk vooral uit via gesprekken tussen militairen. De latere verbeelding van de slag om Bir Hakeim maakt wel indruk.

Sterk is ook de relatie tussen De Gaulle en de Britse premier Winston Churchill. Hun wederzijdse bewondering gaat geregeld gepaard met botsingen en tijdelijke afstand, wat laat zien hoezeer oorlogvoering ook door persoonlijke verhoudingen wordt bepaald. De film kijkt bovendien kritisch naar Frankrijk door militairen te tonen die, anders dan De Gaulle, met de nazi’s samenwerkten. Daardoor stijgt het drama uit boven een degelijk historisch portret.