De beste sterfscène in 'Lord of the Rings' had heel anders uit kunnen zien

In dit artikel:

Sean Bean heeft zich in de popcultuur geprofileerd als de acteur die bijna altijd sterft: van GoldenEye tot Game of Thrones. Zijn meest geroemde einde is echter dat van Boromir in The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring — een heroïsche, emotionele offerdaad waarmee het personage zijn verlossing vindt. Bean zegt dat hij het moment bijzonder krachtig vindt omdat Boromir eerst bezwijkt voor de verleiding van de ring en daarna zijn vrienden redt.

Opmerkelijk is dat Bean aanvankelijk bijna Aragorn had gespeeld; de rol leek even voor hem weggelegd totdat Viggo Mortensen werd gekozen. Daardoor kreeg Bean uiteindelijk de kans om Boromir neer te zetten. Hoewel Boromir in de eerste film sterft, keerde Bean terug in The Two Towers in flashbacks, waarin de band tussen Boromir en zijn broer Faramir verder wordt uitgediept — een verhaallijn die ook relevant is voor The Return of the King.

Kortom: Beans reputatie als personage-dode kreeg een van zijn meest memorabele uitwerkingen dankzij de theatrale en innerlijk gelaagde dood van Boromir, een scène die zonder de uiteindelijke castingbeslissing een heel andere wending had kunnen krijgen.