Daniel Radcliffe is Harry Potter allang voorbij: nu een van de meest interessante acteurs van zijn generatie
In dit artikel:
Daniel Radcliffe wordt nog altijd vaak met Harry Potter geassocieerd — hij speelde die rol van 2001 tot en met 2011 — maar de afgelopen veertien jaar heeft hij doelbewust een breed, onconventioneel carrièrepad gevolgd om niet in één typecast vast te lopen. Zijn eerste keuze na Potter was de sfeervolle horrorfilm The Woman in Black (2012), een bewuste breuk met het kindster-imago.
Sindsdien heeft Radcliffe een uitzonderlijk gevarieerd palet aan rollen verzameld in film, televisie en op het podium. Op het witte doek toonde hij zich in zowel serieuze biopics (Kill Your Darlings als Allen Ginsberg) als in bizarre, grensverleggende projecten: van de komische horror Horns en het surrealistische Swiss Army Man (waarin hij een lijk speelt) tot de gewelddadige actie van Guns Akimbo en het overlevingsdrama Jungle. Hij nam ook uitdagende transformationele rollen aan — onder meer undercover tussen extreemrechtse groeperingen in Imperium, een politieke gevangene in Escape from Pretoria en de opvallende vertolking van "Weird Al" Yankovic in Weird: The Al Yankovic Story, waarvoor hij Emmy- en BAFTA-nominaties kreeg.
Radcliffe beperkt zich niet tot film. Op televisie is hij te horen als stemacteur in series als Robot Chicken en Rick and Morty, speelde hij naast Jon Hamm in A Young Doctor's Notebook en vertolkte hij in alle vier de seizoenen van Miracle Workers telkens een totaal nieuw personage — een demonstratie van zijn wil om telkens iets anders te doen. Ook op Broadway onderscheidde hij zich: hij stond in producties als The Cripple of Inishmaan en Rosencrantz and Guildenstern Are Dead, en won een Tony Award voor zijn bijrol in de musical Merrily We Roll Along van Stephen Sondheim.
In vergelijking met leeftijdsgenoten die afwisselen tussen grote blockbusters en karakterrollen (zoals Robert Pattinson of Taron Egerton) valt Radcliffe op door de spreiding over media en genres. Niet iedereen zal hem bestempelen als de klassiek “beste” acteur van zijn generatie, maar zijn keuzes tonen een consistente voorkeur voor excentrieke, uiteenlopende en vaak risicovolle projecten. Dat maakt hem een van de meest intrigerende en veelzijdige acteurs van zijn generatie, iemand die er bewust voor koos de schaduw van Harry Potter te ontstijgen.