Bijna iedereen kent 'Titanic', maar deze beroemde momenten zijn heel anders dan je denkt

In dit artikel:

James Camerons Titanic uit 1997 verbeeldt de scheepsramp grotendeels waarheidsgetrouw, maar verschillende beroemde scènes zijn aangepast voor het drama.

De liefdesgeschiedenis van de rijke Rose en de arme Jack is volledig verzonnen. Beide personages zijn fictief, al baseerde Cameron de oudere Rose deels op kunstenares Beatrice Wood. Er stond wel een Joseph Dawson op de passagierslijst; hij werkte als kolensjouwer en had niets met het filmpersonage te maken.

Margaret ‘Molly’ Brown bestond wel en overleefde de ramp. Haar daadkracht in de reddingsboot klopt, maar in werkelijkheid hielp ze na de redding ook overlevenden uit de lagere passagiersklassen aan basisbenodigdheden. De bijnaam ‘Unsinkable Molly Brown’ ontstond pas na haar overlijden.

Ook de muzikanten onder leiding van Wallace Hartley bleven tijdens de evacuatie spelen en kwamen allemaal om. Dat zij Nearer, My God, to Thee als laatste nummer speelden, staat echter niet vast; mogelijk was het Songe d’Automne.

De scène waarin Isidor en Ida Straus samen in bed verdrinken is geromantiseerd. Het rijke echtpaar weigerde elkaar te verlaten: Isidor stapte niet in een boot zolang vrouwen en kinderen achterbleven, terwijl Ida bij hem bleef. Getuigen zagen hen uiteindelijk samen op het dek.

Ten slotte waren er inderdaad te weinig reddingsboten en stierven veel mensen binnen 15 tot 30 minuten aan onderkoeling. In werkelijkheid keerden twee boten terug, niet één. De RMS Carpathia nam de overlevenden aan boord en bracht hen naar New York.