42 jaar later is deze film met een Rotten Tomatoes-score van 84% nog steeds de beste manier om iemand kennis te laten maken met fantasy

In dit artikel:

In 1984 bracht Wolfgang Petersen — in zijn eerste Engelstalige regie — The NeverEnding Story uit, naar de roman (1979) van Michael Ende. De film, die op Rotten Tomatoes een score van 84% heeft, vertelt het verhaal van de verlegen jongen Bastian (Barret Oliver) die via een magisch boek terechtkomt in Fantasia, een uitbundige maar bedreigde wereld die wordt opgeslokt door een duistere kracht genaamd "het Niets". De cast omvat verder Noah Hathaway, Tami Stronach en stemmen van onder andere Alan Oppenheimer (Falkor, Gmork).

Petersens verfilming beslaat grofweg de eerste helft van Ende’s boek; de opvolger uit 1990 baseert zich op de rest, terwijl een derde film uit 1994 een geheel nieuw verhaal vertelt. Ondanks dat de speciale effecten nu soms gedateerd overkomen, blijft het wereldontwerp van Fantasia opvallend: van gelukdraken en steeneters tot reuzenschildpadden en depressie-gevoelige drijfzandlandschappen. Die fantasierijke, vaak donkere en tegelijk speelse inrichting is een van de belangrijkste redenen dat de film nog steeds aanspreekt.

Centraal staat het herkenbare thema van de buitenstaander die troost en kracht vindt in verbeelding. Het verhaal combineert een klassieke queeste — heldendom tegen maatschappelijk kwaad — met een expliciete ode aan hoop en verbeeldingskracht, ook wanneer wanhoop en depressie dreigen te winnen. Daardoor werkt The NeverEnding Story zowel als kinderfilm als als instap in het fantasygenre voor volwassenen: het laat ontsnappen, maar leert ook angsten onder ogen zien.

De film heeft het genre beïnvloed en blijft een veelgenoemd uitgangspunt voor wie fantasy wil ontdekken. Voor wie de film opnieuw wil bekijken: hij is beschikbaar via platforms als Pathé Thuis en Prime Video. Nieuwsgaringen rond reboots en rechten tonen bovendien dat de titel nog steeds relevant is voor studio’s en fans.